ойын сауық отауы
Дүние сұлық
03.06.2016 1 475 0 Дауыл

Дүние сұлық

Өлеңдер
Фариза Оңғарсынова өлеңі

Дүние сұлық.
Тыныштық құшқан шартарап,
бір сілкіністі күткендей ғалам
ішіне демін тарта қап.
Ойларға жүкті жұмыр Жер жатыр
ай - күні толған күйінде
заманның барлық ауыртпалығын
жалғыздан - жалғыз арқалап.
Тыныштықта да болады екен - ау
үрейіңді алар сұстылық:
соғардай қазір дүлей бір дауыл ышқынып.
Ақтарылардай қатал өмірдің
қатыгездігінен қалған ыза - кек
көкірегіңді кернеп шыға алмай жатқан қыстығып.
Шындықсыз жерде шыдай алмайтын біздің ұрпақтар секілді
тұла бойларында жататын тылсым күш бұғып.
О, қайран ана - қара Жер!
Жатасың неге түндерде тынып,
қайғылы жандай күрсініп?
Егіліп іштен жылайтындайсың
жадырағанша Күн шығып -
балғын жесірдей тәтті күндері өзегін өртеп, өксіктен
жастығын құшып зар илеп жатқан көздің жасына тұншығып.
Әлде сен мынау перзенттеріңе өкпелісің бе - өзара
келіспей кейде таптағаны үшін
төсіңді тұрған гүл шығып?
Ожар жандардың қанқұйлы қылықтарынан
жылай ма екенсің түндерде ғана,
әлем алдында қымсынып?..
Амалың құрып,
өз қолыңды өзің кесе алмай,
сәріден сонсын жатасың ба екен
қайғысыз жандай тағы да
қайратыңды жиып құлшынып?
Сеземін сенің нәзік жаныңды
қаншалық жаралайтынын
мезгілсіз сынған бір шыбық.
... Тегінде, сені күрсінтіп қойған
ләззатты тымық түндерде
қуанышы мен қайғысы бірдей
мазасыз мынау тіршілік.

Фариза Оңғарсынованың басқа өлеңдерін қарау

Арна Арна
Күз, саладан, сайлардан ұмтылып алға өзендер жатыр бұрқанып, өр екпінімен жолсыз жақтарға бұлтарып. Кедергілерді келеке еткендей айбынмен
Өз - өзімнен өртеніп барам жанып Өз - өзімнен өртеніп барам жанып
Өз - өзімнен өртеніп барам жанып, жүректен жас ағады тарамданып. Менде жай жоқ бұл күнде тым болмаса ақтарылар алдыңда саған барып.
Әйелге деген махаббат Әйелге деген махаббат
Түндерде жалын боп өткен біреуді жаным деп өпкен сенің гүл еріндеріңнен әйтеуір жерінбедім мен.
Қараңғы түндердің шапағаты Қараңғы түндердің шапағаты
Түндер келеді құбылмас қараңғылықпен дүниенің барлық жиіркеніштерін таса ғып, күндізгі сағымдай көз жауын алмай көлгір көркімен жасанып;
Ауру жүрек ақырын соғады жай Ауру жүрек ақырын соғады жай
Ауру жүрек ақырын соғады жай, Шаршап қалған кеудемде тулай алмай. Кейде ыстық қан басып кетеді оны, Дөңбекшіген түндерде тыншыға алмай.
Күз Күз
Бұрқырап қара дауыл соғып тұрған, Көкорай түсі қашып солып тұрған. Шыдамай қатты ызғарлы жел өтіне, Бүрісіп ағаш, шөптер тоңып тұрған.
Пікірлер (0)
Пікір білдіру
Ақпарат
Қонақ,тобындағы қолданушылар пікірін білдіре алмайды.
×