ойын сауық отауы
Өз - өзімнен өртеніп барам жанып
01.03.2016 1 089 0 Дауыл

Өз - өзімнен өртеніп барам жанып

Өлеңдер
Фариза Оңғарсынова өлеңі

Өз - өзімнен өртеніп барам жанып,
жүректен жас ағады тарамданып.
Менде жай жоқ бұл күнде тым болмаса
ақтарылар алдыңда саған барып.
Жасқа ғана толады жанар налып,
мен үшін тұр дүние қараң қалып.
Қақ төбемде жалт ойнап жатыр бүгін,
қалай тұрмын, япыр - ау, аман қалып?
Шырқап, шалқып жүрген бұл кезім менің,
қалай сонша күйгенім, езілгенім?
Бұл өмірдің азабы - ар алдында
күнаң болмай кінәлі сезінгенің.
Дөңбекшідім, түндерде көз ілмедім,
көз ілмедім, таусылды төзімдерім.
Алдамшы боп бара ма мынау жалған,
түсінбесең жанымды өзің менің.
Әттең, оттай сезімім шыдатпады,
суалғандай таудың да бұлақтары.
Арман алға сағым боп шақырғанмен,
көп екен ғой тірліктің сынақтары.
Сенуші едің сәбидей маған, көкем
(сенім артар бұл күнде адам да кем).
Біздегі үміт, сенімді өшіргендер
өкінбей - ақ рахат табар ма екен...
... Сүйген жүрек кешеді дейтін еді,
бұдан соң да кешіре алар ма екен...
Кешірші Кешірші
Мазалайды ойлар өзіммен өзім қалғанда, Істеген ісім бес күндік мына жалғанда. Бұрынғы менің алаңсыз кезім қай жақта, Ақ таңда тұрып қағатын қанат
Күнде үйге асығасың Күнде үйге асығасың
Күнде үйге асығасың... Түсінбес ата - ана ма - несіне жасырасың, айтып қой апаңа да.
Құпия ғой, құпия адам деген Құпия ғой, құпия адам деген
Құпия ғой, құпия адам деген! Таныс емес жайттар жоқ маған деп ем, болғандай ем бәрін де көріп, біліп, әлі күнге мен қалай аман келем?
Құштарлық немесе махаббатта жолы болмаған ақынның бір сәттік көңіл - күйлері Құштарлық немесе махаббатта жолы болмаған ақынның
Ойларым менің ойран боп сарқылып жүрген кезімде, бұрқан да талқан сезімге алқынып жүрген кезімде,
Дүние сұлық Дүние сұлық
Дүние сұлық. Тыныштық құшқан шартарап, бір сілкіністі күткендей ғалам ішіне демін тарта қап.
Әйелге деген махаббат Әйелге деген махаббат
Түндерде жалын боп өткен біреуді жаным деп өпкен сенің гүл еріндеріңнен әйтеуір жерінбедім мен.
Қызғаныш Қызғаныш
Мен қайтсем екен? Мынау денем өртеніп, барады ысып. Кетсем бе әлде сандалып арақ ішіп?.. Менен гөрі бақытты - ау әркімдердің
Сүйген – сұлу Сүйген – сұлу
Сенің көзің көк те емес, қара да емес - қой көзді деп атайды мұндайларды. Ол көздердің оты да ғажап емес, бірақ маған сол жанар нұрдай мәңгі.
Жүрек демін алғанда Жүрек демін алғанда
Сандалғаны - ай санамның сан бөлініп, Тамырымда тулайды қан желігіп. Бара жатыр көлшіктер көлге айналып, Бара жатыр төбелер тау көрініп.

Пікірлер (0)
Пікір білдіру
Пікір білдіру
код көрінбесе қайта басыңыз