Бәрі де ұнасымды: Неше тәулік түнерген күн ашылды, Алаңдарды кернеген сән - салтанат, Асылып Алатауға құлаш ұрды....

Жезқазған. Жездінің бұл қатпарынан, Еліме иен ырыс ақтарылған. Осында жүр жастары, қарттары да, Қанышынан үйреніп, хат таныған....

Жарамсақ бұлақ барып құйды құмға, Құм оған бұлғаған жоқ құйрығын да. Рас қой «Су аяғы - құрдым» деген, Құм қайтсін жарамсақтың сыйлығын да....

Ойлайыншы, не берді жастық маған? Үйрет деп асау берді бастықпаған. Жастық маған от берді жалындат деп, Жастық маған оқ берді жауыңды ат деп....

Жасасаң қайыр, қарыз деп айтпа, жарқыным! Қарыз ғып берсең, қажет те емес алтының. Өгіз боп саған, өткерер менің жайым жоқ. Өмірдің қалған тамтығын....

Теріскей бет, жел үрген, Аязға тоңған жас бала. Тумай жатып өмірден, Қалды екен неге жасқана?...

Жарық дүние - ай! Жарығың неткен жақсы еді? Жаңылыспаспын, жарым деп айтсам нақ сені. Құшаққа сыйсаң, құшырым қанып, өбер ем, Құшақтап тұрып, өлер ем....

Жаным - ай! Жабықтырма, жабықтырма, Құмар ғып, көп нәрсеге зарықтырма, Жырымнан тарықтырма, тарықтырма. Жаным - ай, неткен қиын өмір деген!...

Көбейте берме, жаным, шашың ағын, Жаным, сен жасымағын, жасымағын, Нөсерлетіп, бір сәтте басыламын, Шашылады шұғылам, ашыламын....

Адамның баласынан жерімеп ем, Достастым періменен, серіменен. Жөніңе кет, жарқыным, жөніңе кет Ат кекілін кестім мен сеніменен....