Жаным пәк, аппақ едім балауыз балапандай, күлімкөз, мақпал ерін, күлкімнен таң атардай....

Бір - ақ жайды, әйтеуір, білдім бүгін: маңайымды, тіпті анау жыңғыл гүлін сен арқылы ораймын жылылыққа, сен арқылы сіңіріп күннің нұрын....

Баланың еркелігін шытынап, көтермейміз. Үш жаста - ақ ел сенімін ақтаса екен дейміз....

Жаным - дала, көгінен бұлт арылмай, Батпан зілдер бассада жүр тарылмай. Шідірлеулі көңілді зулат, жырым, Баяғының құс қанат тұлпарындай....

Таң бұзып тынышымды жіберді деп, жазғы түн кетерінде түнерді кеп. Жер - ару серпігенде түн көрпесін, маужырап қарап тұрды Күн елжіреп....

Жүзі қоңыр болғанмен, аппақ оның жүрегі, күлсе шындап күледі, ал, күрсінсе — түн еді....

Жезқазған — жыр қайнарым, мыс балқып қойнауында тулайды ағын. Көзіндей батыр мінез бабалардың ұлы — мәрт, қызы — көркем нұрлы аймағым!...

Жанға көңіл қалып тұр, Жан бұл күйге салып тұр. Тәнге көңіл қалып тұр, Тән шыдамай, арып тұр....

Аманбыз, жезде, Солай ма сізде? Амандаспақ — жол, әдет....

Бұл сөзді біреу алмас, біреу алар, Құлағын біреу салмас, біреу салар. Теп - тегіс көпке ұнау оңай емес, Кейіне жарамаса, кейіне жарар....